27-05-14

Zweten op het patroon van het basislijfje

Als je mijn berichten hier en op andere plaatsen hebt gevolgd, dan weet je dat ik bezig ben met het tekenen van het basislijfje voor dames. Ideaal zou zijn als je gewoon bij iemand de maat kunt nemen, die invoeren in het programma en dan een perfect passend patroon zou kunnen krijgen. Met de standaard tekenmethodes die mij bekend waren, lukte dat in veel gevallen niet. Veel vrouwen hebben geen standaard figuur, waaronder ikzelf.

Wat kun je dan doen? Als je met potlood en papier een patroon tekent, wordt aangeraden om een lijfje te tekenen op bepaalde lichaamsmaten, en als er bijv. een grotere bustemaat is, een zgn. FBA (full bust alteration) uit te voeren. Dan wordt het papier doorgeknipt en op de plaats waar het nodig is, wordt het uit elkaar geschoven. Helemaal mooi natuurlijk en niks mis mee, MAAR ik kreeg het toch niet voor elkaar om dit zo in de computer te krijgen.

Toen probeerde ik - eerst op papier - deze tekenmethode uit. Er stond bij universeel patroon, zowel voor vrouwen als voor mannen en er stond niks bij over aanpassingen achteraf. En raad eens: ik kreeg direct een perfect passend patroon voor mezelf! Niks aanpassingen achteraf. Dus begon ik opnieuw met het programmeren van het tekenen van het basislijfje voor dames. Nu gecombineerd met de pas gevonden methode, maar ook weer niet helemaal want ik vond mijn vertrouwde methode (Aldrich) op veel punten nauwkeuriger.

Leuk hoor, dat programmeren! Helemaal leuk als het ook lukt. Dat was niet helemaal het geval. Op een gegeven moment stokte ik, omdat er een punt geprogrammeerd moest worden dat een bepaalde afstand van de schouder/hals aflag (dan heb je de formule van een cirkel nodig), en ook nog een bepaalde afstand van de middenvoorlijn. Dat allemaal per persoon verschillend, dus dan zet je de gemeten waarde ergens in een cel neer (ik werk met Excel), en dan zet je de formule in een andere cel, waarbij je steeds verwijst naar de cellen waarin de veranderlijke waarden staan. Sommigen zullen me niet kunnen volgen, maar ik weet dat er mensen zijn die het leuk vinden om te weten, dus ik vertel nog even verder. Hier ging ik dus de mist in. Sowieso moet ik mijn wiskunde van ergens heel ver opdiepen, en dan ook nog eens extra ingewikkeld met allerlei relatieve waarden... Het hele project ging even in de kast en andere dingen gingen voor.

Toch moest en zou ik erachter komen hoe ik dat punt nou toch moest vinden, en beetje bij beetje werkte ik me er weer in. Gelukkig lukte het nu wel, en het bleek zelfs dat ik er al heel dichtbij zat, alleen ontbraken er nog een paar haakjes in de formule en tja, dan krijg je toch echt een heel andere uitkomst.

Nu moet ik alleen nog de onderkant van het lijfje programmeren. Getailleerd dus, en dan wat preciezer dan de methode van Simon Wilkes (die ik hierboven noemde), maar ook dan die van Aldrich, namelijk met de precies gemeten maten van de persoon zelf.

Het eind is gelukkig in zicht, maar wat een zware bevalling deze keer... oef!

Geen opmerkingen: